Geitebonde frå Vinje

av kaste94 05/06-2012
Geitebonde frå Vinje (Edvin Loftsgarden)

[D]Ligg [A]aleine i mi [D]seng,[G]
eit skikkeleg kvinnfolk æ det eg [A]treng,[Em]
men høtt nyttar det å tenkje [G]slik, når eg æ sø [D]blaug,
å sø t[E]aug, å ser ut som ein [A]draug,
ingen [G]flaug ette [D]meg i [A]kveld, fanken [D]hell.

Eg æ ekspert når det gjeld geit,
men treffer eg kvinnfolk bli eg i beit,
eg prøvar å snakke om det einaste eg kan,
mens eg spanderar dram,
rør om gardsbruk og dyr, traktor og kyr,
men det einaste dei bryr seg om,
æ om lommebokje mi æ tom.

Eg spanderar flust på det svake kjønn,
gløymer fort eg he ei luselønn,
alt gjeng bra heilt te jenta spør du æ vel rik,
du som spanderar slik,
men ho forsvinn i eit grævleg sinne,
når eg seier eg æ ein geitebonde i frå Vinje.

Men heldigvis ikkje alle æ slik,
fe eg kjenner ei som sei eg æ rik,
ikkje på pengar, men på sunn fornuft,
når eg foretrekkjer geitelukt,
og eit triveleg fjos, istaden fe byliv,
stress å eksos, eg trur jenta har rett
livet æ lett, eg stend som eit spett.

No ligg me to her i mi seng,
ei større seng æ det eg treng,
ja, kvinnfolk blei det, sjølv om eg va blaug,
det va ho som flaug ette meg,
ho sa ho va heldig som greidde å finne
ein geitebonde med eigen gard i Vinje.

Kommentarer:

Dette feltet skal ikke fylles ut:
  • sigrid nordskog (Gjest)
    Detta diktet var alletiders. Desse unge bøndane trur ikkje heilt på seg sjave og veit ikkje kor viktige dei er. Vonar du heb fenge ny seng no!
Lagre i egne samlinger
Vurderinger