Bb          F     Bb  D# Bb
Gud  signe vårt  dyre  fedre-land, 
   D#   Bb       Cm F   Bb  F
og  lat  det som  hagen  bløma. 
    Dm        C         F      Bb/D C
Lat  lysa din  fred frå  fjell  til  strand 
   F           Dm  Bb  C7 F
og  vetter for  vårsol  røma. 
    Bb          D#  Bb  D#     Bb
Lat  folket som  brøder  saman  bu, 
    Gm           F    Bb/D D# F7/Bb
som  kristne det  kan  seg  søma.

Vårt heimland lenge i myrker låg, 
og vankunna ljoset gøymde.
Men, Gud du i nåde til oss såg,
Din kjærleik oss ikkje gløymde;
Du sende ditt ord til Noregs fjell,
Og ljos over landet strøymde.

Og Noreg det ligg vel langt i nord,
Og vetteren varer lenge;
Men ljoset og livet i ditt ord
Det ingen kan setja stenge.
Um fjellet er høgt og dalen trong,
Ditt ord heve då sitt gjenge.

So blømde vårt land i ljos og fred,
Det grodde so grønt i lider,
Men atter seig natt på landet ned
Med trældom og tunge tider.
Og folket det sukka etter ljos,
Og du lyste opp omsider.

Og morgonen rann, og mørkret kvarv,
Som lenge vår lukka skygde.
Du atter oss gav vår fridomsarv
Og honom i trengsla trygde.
Du varna vårt folk og gav oss fred
Og landet med lov me bygde.

Vil Gud ikkje vera byggningsmann,
Me fåfengt på huset byggja.
Vil Gud ikkje verja by og land,
Kan vaktmann oss ikkje tryggja.
So vakta oss Gud så me kan bu
I heimen med fred og hyggja.

No er det i Noreg atter dag 
med vårsol og song i skogen. 
Om sædet enn gror på ymist lag, 
det brydder då etter plogen. 
Så signe då Gud det gode såd 
til groren ein gong er mogen.

Kommentarer:

Dette feltet skal ikke fylles ut:
Lagre i egne samlinger
Vurderinger