Dm                     F
Og mannen han gjekk seg i veda skog,
  Gm          C    F
- hei fara, i veda skog. -
   Gm         Dm      C         Bb
Då sat der ei kråka i lunden og gol.
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

 Dm                     F
Mannen han tenkte med sjølve seg;
  Gm            C      F
- hei fara, med sjølve seg - 
     Gm         Dm        C     Bb
Skal tru no den kråka vil drepa meg?
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Dm                     F
Og mannen han snudde om hesten sin,
  Gm           C      F
- hei fara, om hesten sin - 
   Gm         Dm      C           Bb
så køyrde han heim att til garden igjen.
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

  Dm                          F
Å høyr, du min mann, kva eg spøre deg:
  Gm        C        F
- hei fara, eg spøre deg - 
      Gm          Dm       C          Bb
"Kvar vart det av veden du køyrde til meg?"
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

     Dm                   F
"Eg køyrde no slett ingen ved til deg,
  Gm        C       F
- hei fara, ved til deg -
    Gm       Dm          C     Bb 
for kråka ho svor ho sku drepa meg."
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Dm                     F
"Å no har eg aldri høyrt større skam!
  Gm        C      F
- hei fara, større skam - 
       Gm          Dm        C         Bb
Har du høyrt at ei kråke har drepe ein mann?"
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

    Dm                 F
Men kråka kom etter på taket og gol,
  Gm           C        F
- hei fara, på taket og gol - 
   Gm         Dm          C      Bb
og mannen hen opp gjennom ljoren for.
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Dm                    F
Og mannen han spente sin boge for kne,
  Gm            C        F
- hei fara, sin boge for kne - 
   Gm            Dm        C       Bb
så skaut han den kråka, så ho datt ned.
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Dm                  F
Så spente han føre dei folane ti;
  Gm        C          F
- hei fara, dei folane ti - 
    Gm       Dm           C    Bb
men kråka ho sprengde dei alle di.
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Dm                  F
Så spente han føre dei folane tolv,
  Gm        C          F
- hei fara, dei folane tolv - 
   Gm         Dm       C   Bb
så køyrde han kråka på låvegolv.
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Dm                  F
Så flådde han kråka og lema ho sund,
  Gm           C       F
- hei fara, og lema ho sund - 
   Gm        Dm         C    Bb
ho vog innpå seksten og tjue pund.
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Dm                    F
Av skinnet så gjorde han tolv par skor,
  Gm        C        F
- hei fara, tolv par skor - 
    Gm          Dm  C           Bb
det beste paret det gav han til mor.
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Dm                 F
Og kjøtet han salta i tunner og fat,
  Gm          C         F
- hei fara, i tunner og fat - 
   Gm        Dm        C   Bb
og tunga han hadde til julemat.
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Dm                 F
Av tarmane gjorde han tolv par reip,
  Gm        C        F
- hei fara, tolv par reip - 
   Gm         Dm         C    Bb
og klørne han brukte til møka-greip.
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Dm                    F
Og nebben han brukte til kyrkje-båt,
  Gm        C          F
- hei fara, til kyrkje-båt - 
    Gm         Dm       C      Bb
som folk kunne sigla på frå og åt.
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Dm                   F
Og munnen han brukte te mala korn,
  Gm        C       F
- hei fara, te mala korn -  
   Gm       Dm         C     Bb
og øyro han gjorde til tutar-horn.
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Dm                 F
Av augo så gjorde han stoveglas
  Gm        C    F
- hei fara, stoveglas - 
   Gm         Dm       C          Bb
og nakken han sette på kyrkja til stas.
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Dm                    F
Og den som kje kråka han nytta så,
  Gm        C    F
- hei fara, nytta så - 
    Gm       Dm      C       Bb
han er ikkje verd ei kråka å få. 
  Gm  Dm    Bb     Gm    C     Dm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

Andre versjoner:

Kommentarer:

Dette feltet skal ikke fylles ut:
  • Gjest
    goe greie. Takk for at du tok deg tid.
  • til manne i vedaskog (Gjest)
    du kunne ha prøvd å lert deg hallelujah eineste vanskelege grepet der er h7 den trengs bare litt øving
  • Mannen i veda skog (Gjest)
    Er detta ei vanskeleg låt å spela på gitar?
    Eg er ein nybyrjar, men hadde vore kjekt å læra seg denna
  • Jente (Gjest)
    Koselig sang
  • pettern (Gjest)
    hehehe fin denna xD
  • Eirik (Gjest)
    Mangler kanskje perverse vers!
  • Se alle kommentarer
Lagre i egne samlinger
Vurderinger