C#m                     E
Og mannen han gjekk seg i veda skog,
  F#m          B    E
- hei fara, i veda skog. -
   F#m         C#m      B         A
Då sat der ei kråka i lunden og gol.
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

 C#m                     E
Mannen han tenkte med sjølve seg;
  F#m            B      E
- hei fara, med sjølve seg - 
     F#m         C#m        B     A
Skal tru no den kråka vil drepa meg?
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   C#m                     E
Og mannen han snudde om hesten sin,
  F#m           B      E
- hei fara, om hesten sin - 
   F#m         C#m      B           A
så køyrde han heim att til garden igjen.
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

  C#m                          E
Å høyr, du min mann, kva eg spøre deg:
  F#m        B        E
- hei fara, eg spøre deg - 
      F#m          C#m       B          A
"Kvar vart det av veden du køyrde til meg?"
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

     C#m                   E
"Eg køyrde no slett ingen ved til deg,
  F#m        B       E
- hei fara, ved til deg -
    F#m       C#m          B     A 
for kråka ho svor ho sku drepa meg."
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   C#m                     E
"Å no har eg aldri høyrt større skam!
  F#m        B      E
- hei fara, større skam - 
       F#m          C#m        B         A
Har du høyrt at ei kråke har drepe ein mann?"
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

    C#m                 E
Men kråka kom etter på taket og gol,
  F#m           B        E
- hei fara, på taket og gol - 
   F#m         C#m          B      A
og mannen hen opp gjennom ljoren for.
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   C#m                    E
Og mannen han spente sin boge for kne,
  F#m            B        E
- hei fara, sin boge for kne - 
   F#m            C#m        B       A
så skaut han den kråka, så ho datt ned.
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   C#m                  E
Så spente han føre dei folane ti;
  F#m        B          E
- hei fara, dei folane ti - 
    F#m       C#m           B    A
men kråka ho sprengde dei alle di.
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   C#m                  E
Så spente han føre dei folane tolv,
  F#m        B          E
- hei fara, dei folane tolv - 
   F#m         C#m       B   A
så køyrde han kråka på låvegolv.
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   C#m                  E
Så flådde han kråka og lema ho sund,
  F#m           B       E
- hei fara, og lema ho sund - 
   F#m        C#m         B    A
ho vog innpå seksten og tjue pund.
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   C#m                    E
Av skinnet så gjorde han tolv par skor,
  F#m        B        E
- hei fara, tolv par skor - 
    F#m          C#m  B           A
det beste paret det gav han til mor.
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   C#m                 E
Og kjøtet han salta i tunner og fat,
  F#m          B         E
- hei fara, i tunner og fat - 
   F#m        C#m        B   A
og tunga han hadde til julemat.
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   C#m                 E
Av tarmane gjorde han tolv par reip,
  F#m        B        E
- hei fara, tolv par reip - 
   F#m         C#m         B    A
og klørne han brukte til møka-greip.
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   C#m                    E
Og nebben han brukte til kyrkje-båt,
  F#m        B          E
- hei fara, til kyrkje-båt - 
    F#m         C#m       B      A
som folk kunne sigla på frå og åt.
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   C#m                   E
Og munnen han brukte te mala korn,
  F#m        B       E
- hei fara, te mala korn -  
   F#m       C#m         B     A
og øyro han gjorde til tutar-horn.
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   C#m                 E
Av augo så gjorde han stoveglas
  F#m        B    E
- hei fara, stoveglas - 
   F#m         C#m       B          A
og nakken han sette på kyrkja til stas.
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   C#m                    E
Og den som kje kråka han nytta så,
  F#m        B    E
- hei fara, nytta så - 
    F#m       C#m      B       A
han er ikkje verd ei kråka å få. 
  F#m  C#m    A     F#m    B     C#m
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

Andre versjoner:

Kommentarer:

Dette feltet skal ikke fylles ut:
  • Gjest
    goe greie. Takk for at du tok deg tid.
  • til manne i vedaskog (Gjest)
    du kunne ha prøvd å lert deg hallelujah eineste vanskelege grepet der er h7 den trengs bare litt øving
  • Mannen i veda skog (Gjest)
    Er detta ei vanskeleg låt å spela på gitar?
    Eg er ein nybyrjar, men hadde vore kjekt å læra seg denna
  • Jente (Gjest)
    Koselig sang
  • pettern (Gjest)
    hehehe fin denna xD
  • Eirik (Gjest)
    Mangler kanskje perverse vers!
  • Se alle kommentarer
Lagre i egne samlinger
Vurderinger