Bm                     D
Og mannen han gjekk seg i veda skog,
  Em          A    D
- hei fara, i veda skog. -
   Em         Bm      A         G
Då sat der ei kråka i lunden og gol.
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

 Bm                     D
Mannen han tenkte med sjølve seg;
  Em            A      D
- hei fara, med sjølve seg - 
     Em         Bm        A     G
Skal tru no den kråka vil drepa meg?
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Bm                     D
Og mannen han snudde om hesten sin,
  Em           A      D
- hei fara, om hesten sin - 
   Em         Bm      A           G
så køyrde han heim att til garden igjen.
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

  Bm                          D
Å høyr, du min mann, kva eg spøre deg:
  Em        A        D
- hei fara, eg spøre deg - 
      Em          Bm       A          G
"Kvar vart det av veden du køyrde til meg?"
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

     Bm                   D
"Eg køyrde no slett ingen ved til deg,
  Em        A       D
- hei fara, ved til deg -
    Em       Bm          A     G 
for kråka ho svor ho sku drepa meg."
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Bm                     D
"Å no har eg aldri høyrt større skam!
  Em        A      D
- hei fara, større skam - 
       Em          Bm        A         G
Har du høyrt at ei kråke har drepe ein mann?"
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

    Bm                 D
Men kråka kom etter på taket og gol,
  Em           A        D
- hei fara, på taket og gol - 
   Em         Bm          A      G
og mannen hen opp gjennom ljoren for.
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Bm                    D
Og mannen han spente sin boge for kne,
  Em            A        D
- hei fara, sin boge for kne - 
   Em            Bm        A       G
så skaut han den kråka, så ho datt ned.
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Bm                  D
Så spente han føre dei folane ti;
  Em        A          D
- hei fara, dei folane ti - 
    Em       Bm           A    G
men kråka ho sprengde dei alle di.
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Bm                  D
Så spente han føre dei folane tolv,
  Em        A          D
- hei fara, dei folane tolv - 
   Em         Bm       A   G
så køyrde han kråka på låvegolv.
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Bm                  D
Så flådde han kråka og lema ho sund,
  Em           A       D
- hei fara, og lema ho sund - 
   Em        Bm         A    G
ho vog innpå seksten og tjue pund.
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Bm                    D
Av skinnet så gjorde han tolv par skor,
  Em        A        D
- hei fara, tolv par skor - 
    Em          Bm  A           G
det beste paret det gav han til mor.
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Bm                 D
Og kjøtet han salta i tunner og fat,
  Em          A         D
- hei fara, i tunner og fat - 
   Em        Bm        A   G
og tunga han hadde til julemat.
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Bm                 D
Av tarmane gjorde han tolv par reip,
  Em        A        D
- hei fara, tolv par reip - 
   Em         Bm         A    G
og klørne han brukte til møka-greip.
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Bm                    D
Og nebben han brukte til kyrkje-båt,
  Em        A          D
- hei fara, til kyrkje-båt - 
    Em         Bm       A      G
som folk kunne sigla på frå og åt.
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Bm                   D
Og munnen han brukte te mala korn,
  Em        A       D
- hei fara, te mala korn -  
   Em       Bm         A     G
og øyro han gjorde til tutar-horn.
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Bm                 D
Av augo så gjorde han stoveglas
  Em        A    D
- hei fara, stoveglas - 
   Em         Bm       A          G
og nakken han sette på kyrkja til stas.
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

   Bm                    D
Og den som kje kråka han nytta så,
  Em        A    D
- hei fara, nytta så - 
    Em       Bm      A       G
han er ikkje verd ei kråka å få. 
  Em  Bm    G     Em    A     Bm
- Hei fara. Faltu riltu raltura. -

Andre versjoner:

Kommentarer:

Dette feltet skal ikke fylles ut:
  • Gjest
    goe greie. Takk for at du tok deg tid.
  • til manne i vedaskog (Gjest)
    du kunne ha prøvd å lert deg hallelujah eineste vanskelege grepet der er h7 den trengs bare litt øving
  • Mannen i veda skog (Gjest)
    Er detta ei vanskeleg låt å spela på gitar?
    Eg er ein nybyrjar, men hadde vore kjekt å læra seg denna
  • Jente (Gjest)
    Koselig sang
  • pettern (Gjest)
    hehehe fin denna xD
  • Eirik (Gjest)
    Mangler kanskje perverse vers!
  • Se alle kommentarer
Lagre i egne samlinger
Vurderinger